Blog

Als moeder hoor je je kind te missen. Als leidinggevende dien je het voortouw te nemen. Als Nederlander ben je nuchter. Zo doen we dit nu eenmaal in onze familie. Dit is een typisch mannen/vrouwending. Je herkent het vast. Gedragingen en rollen. Met vaak nog bepaalde emoties en gevoelens die daarbij horen. Daar ben jij […]

Het leven zou zoveel eenvoudiger zijn wanneer wij onszelf helemaal accepteren. Ons lijf. Ons werk. En niet te vergeten elkaar. Waar niemand elkaar veroordeelt en iedereen prima naast elkaar leeft. Waar we geen verlangen voelen. Dat creëert toch vaak maar onrust. Maar ja, zonder verlangen ook geen groei. En het zou toch zeker ook best

Sommige mensen zien altijd beren op de weg. Anderen gaan zo hard dat ze geeneens tijd hebben de beren te zien. Want ze staan er wel hoor. Altijd. Voor iedereen. Ze staan daar. Aan de kant van de weg. Uitkijkend naar mooie ondernemers met idealen. Die op pad zijn om hun mooie bedrijf neer te

Ik zie haar aan de overkant van mijn kantoor. Met kleine stapjes komt ze vooruit, haar rug iets voorover gebogen. De weg ligt opengebroken, de stoep wordt opnieuw aangelegd. Om haar heen een herrie van de bouwvakkers. Niemand let op haar. Ik kijk vanaf een hoog uit mijn raam naar dit tafereel. Dan wankelt ze,

Op mijn 30e reisde ik drie maanden door Nieuw-Zeeland, Australië en de Fiji eilanden. Mijn lieve reisgenoot en vriendin had het er de hele tijd over. Ze zou een parachute sprong maken. Ik was er strikt in. Mij niet gezien. De een na de andere toffe man of vrouw die we ontmoetten in N-Z hadden

“Mam, weet je. Het ritme van de muziek moet je niet tellen met je hoofd. Dat moet je voelen vanuit hier”. (en hij wijst op zijn hart). Het raakt me zo dat mijn zoon dit zegt. Dat hij gevoelsmatig dit begrijpt. Ik heb jarenlang gedanst en ritme zit in me. En met moeilijke choreografie telde